Het systeem is gratis, open-source en werkt via foto’s, CSV en Dropbox. Meer details hier.

Misschien komt dan ook het antwoord op één van die ultieme vragen in het leven: is een zebra nou wit met zwarte strepen of zwart met witte strepen?

Dit keer geen post over QR-codes, maar een kort verslag over het laatste Kom je Ook? event. Toch een bruggetje naar QR-codes? Zoals je op de foto kunt zien, maken ze bij dit event geen gebruik van QR-codes, maar van een polsbandje met een RFID chip. Ook een mooi medium.

VERSLAG

Geld
Een vies woord. Althans, een vieze bijsmaak. Zeker in de cultuursector. Diezelfde cultuursector wordt geconfronteerd met forse bezuinigingen. De aankondiging daarvan bracht nogal wat teweeg. Demonstraties, handtekeningenacties, Ik schreeuw om cultuur… Uitingen van boosheid, verontwaardiging, ontkenning…

Mediamatic pakt het anders aan. Positief.
Voor bijna 400 man en vrouw organiseerde Mediamatic op 10 maart jl. het Kom je ook? event in de Zuiderkerk in Amsterdam. Het onderwerp?
GELD, GELD, GELD

De line-up bestaat uit sprekers die de cultuurkudde in de goede richting moet leiden. En dat leiden gebeurt niet altijd met zachte hand. Prima, want zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Cultureel Nederland heeft een wake-up call nodig.

De naam waarvoor ik naar Amsterdam afreisde, is Pim van Klink, gasthoogleraar kunsteconomie aan de Universiteit van Antwerpen. Tijdens mijn studie kunstgeschiedenis kwam ik in aanraking met de boeken van Riki Simons. Gijzeling van de beeldende kunst en Springlevend beschrijven het ongezonde subsidieklimaat in Nederland. Simons beweert dat het subsidiestelsel ervoor heeft gezorgd dat de Nederlandse kunst in het slop is geraakt. Dat de kunstwereld een soort filiaal van de overheid is geworden. In haar tweede boek ‘Springlevend’ verwijst ze, net als Klink, naar het voorbeeld van Engeland en de VS. Daar is sprake van een gezond kunstklimaat door vrije marktwerking.

Wetende dat mensen binnen mijn opleiding en toekomstig werkveld me waarschijnlijk als een soort Wilders binnen dekunstwereld zouden bezien, heb ik nooit van de daken geschreeuwd dat ik het grotendeels met Simons eens was én ben.Vloeken in de kerk. Daar kwam het op neer om het eens te zijn met vrije marktwerking binnen de kunsten. Maar die tijd lijkt achter ons te liggen. Een ware cultuuromslag gaat plaatsvinden.

Pim van Klink wordt aangekondigd als het zwarte schaap. Zijn ideeën komen grofweg overeen met die van Simons. Zijn boodschap is kort maar krachtig en is in de woorden van Darwin samen te vatten als:
‘Niet de sterkste soort overleeft of de meest intelligente, maar de soort die zich het beste kan aanpassen.’

Aanpassen aan je publiek. Want je publiek is de grootste bron van inkomsten de komende jaren. Een grotendeels nog onontgonnen gebied voor veel culturele organisaties, die voornamelijk gewend zijn aanbodgericht te werken in plaats vanvraaggericht. Zijn 1200 danspremières per jaar in Nederland wenselijk?*

Tijdens presentaties als die van Tijs Rotmans over Pricing merk ik enige weerstand bij de oude garde in het publiek. Het is duidelijk dat deze commerciële manier van denken niet van toepassing is op hun sector, waar ‘het nou eenmaal anders werkt’. Het verbaast me dan ook dat Rotmans door het publiek tot beste spreker wordt verkozen.
Goed nieuws, want het betekent dat de noodzaak en de bereidheid tot verandering is doorgedrongen!

Dat… of de oude garde wist niet hoe de RFID polsbandjes gebruikt moesten worden om op een spreker te stemmen…

Complimenten aan Mediamatic voor de goed georganiseerde dag en de hoge kwaliteit van de presentaties! Kijk op Komjeook.org voor een compleet beeld van de dag.

* Opmerking van een zakelijk leider van een dansgezelschap tijdens de lunchpresentatie van Pim van Klink.

Zoals met inpakpapier:

QRapping paper met maffe filmpjes genaamd Piece of QRAP:
vijftig verschillende, onderverdeeld in thema’s (verjaardag, kerst).

Cupcakes (altijd hmm.. bruikbaar)

Een ongetwijfeld zeer populaire actie van het Montreal Science Centre (een project van vorig jaar alweer, dus ze zullen nu een béétje oudbakken zijn).

Of zoals Poulus Bliek vandaag op Facebook liet zien, QR-codes toegepast als een soort leerzame speurtocht in Central Park:

Allemaal bijzondere mogelijkheden voor Arrrgmented Reality.

En de lente komt eraan, dus de Cryptici durven weer naar buiten om nieuwe codes op te hangen! Wordt vervolgd…

Ik heb een felrode QR-code gemaakt die de oplettende lezer meteen doorverwijst naar een melige making-of van de cd. Een zelfgemaakte documentaire die ook op Youtube staat.

Geen spam maar scan:

Een soort van antwoord:

Waarom ik schrijf

Omdat ik niet kan dansen.

Omdat ik het liefst elke dag een brief krijg.
(liefst van jou, maar anders gewoon van mezelf)

Vanwege het vermoeden dat één plus één
beter drie kan zijn.

Omdat ik het donkere bospaadje prefereer
boven de geheel verzorgde busreis richting Paradijs™.

Vanwege de regenbogenregenbui.

Omdat we allemaal dood gaan
en er totaal geen zak van begrijpen.

Omdat ik altijd zal huilen
op elke willekeurige begrafenis.

Omdat ik niet geloof
dat dit het is.

Vanwege ons merkwaardige vermogen
om in “vrijwel” dezelfde toonhoogte
spontaan hetzelfde lied te zingen.

Omdat ik soms muziek hoor in machines.

Omdat ik graag aan wondjes krab.
(ook aan die van jou, als je me dat toestaat)

Omdat de zee geen gat vol zout water is
maar een wereld vol weemoedige verhalen.

Omdat er altijd vanwege’s zijn.
Vanwege een steeds nieuw omdat.

Maria Timiaan

View Larger Map

Via deze link kun je het interview nogmaals beluisteren.

Een gevaarlijk verzoek van Omroep Zeeland:
ze willen ook zo’n QR-code…….

Dus trokken de cryptici vanmiddag de stoute schoenen aan om guerilla-style Omroep Zeeland te taggen met QR-codes.
Zie hier het resultaat.

Alsjeblieft Remco, speciaal voor jou!

Het fort staat in de steigers.
Een opknapbeurt kan geen kwaad na zo’n 176 jaar.

De kanonnen om vijandelijke schepen de reis naar Antwerpen te verhinderen, zijn verdwenen.
Zo ook de Duitse gevangenisbewaarders.

Wat blijft zijn de schepen die op de Westerschelde voorbij varen.
Naar Antwerpen of Noordzee.

De pauwen van Buitenplaats Zorgvliet zijn niet schuw.
Wanneer je boven op de rem staat, kijkt de uiterst langzaam overstekende pauw je vernietigend aan:
“Hoe durf je Zijne Koninklijke Hoogheid zo dicht te naderen!”.

Van de oorspronkelijke Buitenplaats Zorgvliet is weinig meer over. Tijdens een bombardement in 1944 werd het grotendeels verwoest.
In dit filmpje krijg je een indruk van hoe groots Ellewoutsdijk geweest moet zijn.

Die eindscène op het strand.

Een laatste keer zwemmen,
zout en zonlicht op je huid
en op je nieuwe zachte
handdoek in slaap vallen,
doodgaan.

Dromend van het kind
dat je was en weer zult zijn.

De zon zakt langzaam rood
over de laatste man op het zand.

Maria Timiaan

View Larger Map

Voor Bas Jan Ader

Vallen.
Zwijgen.
Verdwijnen.

Onder de radar duiken,
met bloemen en bakstenen
zingend richting ondergaande zon.

Ergens ben ik jaloers op je,
kapitein op je veel te kleine boot.
Laatste ansichtkaart na een enkele reis.

Het verdwijnpunt valt altijd samen
met de horizon, met het verlangen naar.

Kom je nog terug?
Ach, je bent er al.

Maria Timiaan